43 ημέρες...

Καλησπέρα,

έχουν περάσει 43 ημέρες...

Δεν είμαι καθόλου καλά... Απόψε περιπλανήθηκα μετά από πολύ καιρό στις μουσικές διαδρομές σου... Τυλίχθηκα στα μελωδικά σου σκεπάσματα αυτά που μου έμαθες... Αυτά που φοβήθηκες οτί θα έβρισκα αλλού! Αυτά που σε έκανα να φοβηθείς πως σπατάλησες...

---Μου το έλεγες και δεν χαμπάριαζα ο ηλίθιος!---

Σε αυτά τα μονοπάτια που ταξίδεψα, αιωρήθηκα ισορρόπησα και έπεσα

Είμαι ένα ανθρωπάκι μίζερο που αντιλαμβάνεται τι έχει μόνο όταν χάσει! Νομίζω πως όλα αυτά να είναι ένα ψέμα, ένα καψώνι, πως μια μέρα θα ξημερώσει που θα είσαι πάλι εδώ.

Φοβάμαι να αρρωστήσω... Καταλαβαίνεις; Ένα μικρό θαύμα...

.
.
.

Θυμόμουν ένα παγκάκι, το έψαξα μάταια...

Μάσκα!

Βάλε μια μάσκα και έλα...

Υπάρχουν τόσα πολλά που ακόμα δεν έχουμε πεί.....

Μετράω την ζωή μου με λεπτά και ώρες...

και όταν αυτό το 8h γίνεται 2m γεμίζω ελπίδα...

Έγινα ένας Σίσυφος... Μην αφήσεις να γίνω πέτρα... ΜΗΝ...

Δεν με ρώτησες ποτέ..

Δεν με ρώτησες ποτέ κατάλαβα για 1η φορά πως είμαι ερωτευμένος μαζί σου...
Αν ποτέ στο μέλλον χρειαστεί χρειαστεί να μάθεις, θυμήσου:

"ektimaw to gegonos pou mou afierwneis apleto ton xrono sou otan eimaste mazi, pou asxoleisai mazi mou, pou me frontizeis, pou mou apantas panta stis kliseis kai sta minimata mou kai pou kaneis pragmatika oti pernaei apo to xeri sou gia na eimai kala kai xaroumeni... einai kati pou ..."

Κάνε μου μια χάρη μόνο ρώτα τον εαυτό σου γιατί δεν σταμάτησα ποτέ έκτοτε...

Γιατί έχασα την καρδιά μου!

Mια νύχτα χωρίς φεγγάρι στη μέση της σκοτεινιάς

Στην πόρτα του σπιτιού μου είδα ένα τσιγγανάκι να κλαίει

Γιατί κλαις αυτή τη νύχτα, μπουμπουκάκι ζουμπουλιού;

Κλαίω για τη φτωχή μητέρα μου που πριν από καιρό έχασα

Ένα νόμισμα του έδωσα, αχ! του έδωσα για να μην κλαίει.

Εγώ που-ούτε με αυτό το νόμισμα

Έδωσα χαρά στην καρδιά του

ούτε εγώ έχω, δεν έχω κάποιον να με αγαπά

ούτε κάποιον να με φωνάζει σύντροφε, είμαι ένα τριαντάφυλλο του πάθους

Γιατί έχασα την καρδιά μου

Άλλη νύχτα ειρηνική φωτισμένη από αστέρια

το μικρό είναι ένα πουλάκι σε κλαδί ενός τραγουδιού

Γιατί τραγουδάς αυτή τη νύχτα, μπουμπουκάκι ζουμπουλιού;

Γιατί βρήκα κιόλας άλλη μάνα, τη μάνα που υπήρχε μέσα σου

Ένα νόμισμα του έδωσα,αχ! του έδωσα για να μου τραγουδήσει

 Αχ, ούτε με αυτό το νόμισμα έδωσα χαρά στην καρδιά του

-ούτε εγώ έχω, δεν έχω κάποιον να με αγαπά

ούτε κάποιον να με φωνάζει σύντροφε, είμαι ένα τριαντάφυλλο του πάθους

Γιατί έχασα την καρδιά μου!

6η νύχτα.

Καλήσπερα. Απόψε νηφάλιος.
Η μυρωδιά από το σεντόνι έχει χαθεί και αυτή.

Με βοήθησε πολύ που σε άκουσα, ηρέμησα λίγο.

Τώρα που τελείωσε το έργο πρέπει να βρω κάτι να χαζεύω.

Καληνύχτα...

μέρα 5η

Καλησπερα.

5η βραδιά.

Δεν έχω όρεξη να πιώ καν...
Παιχνιδιζω ωστόσο με μια μπύρα.
Σήμερα νυστάΖω λίγο και ίσως κοιμηθώ.
Αυτό είναι θετικό.

Αναρωτιέμαι τι κάνεις και πώς το αντιμετωπίζεις εσύ. Τι να σκέφτεσαι άραγε;

Σήμερα θυμήθηκα έναν υποτιθέμενο διαολογο σε ένα υποτιθέμενο μεταξύ μας τρακάρισμα. Θεέ μου ήταν προφανές πως ήμασταν παλαβοι.

Σε φιλώ και το βουλωνω τώρα.

Καληνύχτα.

Επιστροφή

Καλησπέρα... Επιστροφή μετά από τρία και βάλε χρόνια... Τι όμορφα που ήταν...
Επιστροφή Γιατί θα βρέξει μοναξιά και αφού δεν έχω κάποιον να τα λέω θα τα γράφω εδώ...

Ημέρα 4η: Η αϋπνία συνεχίζεται, κάποια φίλη μου πρότεινε χάπια...

Ίσως πάρω μπύρες να έχω...

"Ξεπέτα" με "ξ" κεφαλαίο

24/08/2009  - 23/08/2010

Έχουν απομείνει 4 εβδομάδες ακόμα. Είμαι ευτυχισμένος που θα φύγω;

Όχι, όμως η δυστυχία  δεν είναι η λέξη που θα επέλεγα να χρησιμοποιήσω γι' αυτό που νοιώθω...

Περισσότερο αισθάνομαι κενός και ανέγγιχτος. Δεν υπήρξαν παρά ελάχιστα σημεία επαφής και αναρωτιέμαι αν έχω καταντήσει τόσο απόμακρος πλέον.

Τρία χρόνια πριν η ίδια εξίσωση εισήγαγε στην ζωή μου δύο μεταβλητές που έμελλαν να γίνουν πιο σταθερές και από τις αϋπνίες μου.

Τώρα τίποτα.

Έχω καταντήσει ένα ανθρωπάκι που δεν ρισκάρει, που έχει επαναπαυθεί στον φανταστικό του θρόνο και αφήνει τις σκηνές να εξελίσσονται σαδιστικά απόμακρες, μέσα του και έξω του.

Και ακούγεται στα αυτιά πλέον τόσο ειρωνικό, μεγαλώνοντας, αντί να δένομαι με σχοινιά στα κατάρτια αυτού του πλοίου, να το αφήνω να χάνεται στον ορίζοντα και να το βλέπω να εξελλίσεται στην μεγαλύτερή μου "ξεπέτα".

Το μέσα μάτι...

Το είχε πεί ο Χάρης στο δίφωνο πριν χρόνια πως ετοιμάζει δίσκο με μελοποιημένα....

Να σου πω την αλήθεια δεν περίμενα πως θα τον βλέπαμε ποτέ...

Να όμως που με την ευκαιρία της συναυλίας των Κατσιμιχαίων στην τιμημένη Σαλονίκη έσκασε μύτη το πρώτο τραγουδάκι και είναι ΜΑ-ΓΙ-ΚΟ....

ΤΟ ΜΕΣΑ ΜΑΤΙ (σε ποίηση Λένας Παππά)

http://www.youtube.com/watch?v=ybg5UfxwEms&feature=related

ΝΑΝΑ ΜΟΥΣΧΟΥΡΗ - Ο Ταξιδιώτης Του Ονείρου

Μουσική: Γιώργος Χατζηνάσιος
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος

Εδώ σ' αυτό το παραθύρι
κοντά μου κάποτε είχες γείρει
κι από του ήλιου το ποτήρι
να πιούμε μου 'λεγες το φως.

Σκοτάδι τώρα πέφτει μπρος μου
μετρώ την ερημιά του κόσμου
κι εσύ που ήσουν αδερφός μου
λυγμός απόμεινες κρυφός.

Πού πας του ονείρου ταξιδιώτη
στερνή αγάπη μου και πρώτη,
από το χρόνο τον προδότη
ποτέ δε γλίτωσε κανείς.

Πού πας πουλί κατατρεγμένο
πού πας κυνηγημένο τρένο,
σε ποιο σταθμό να περιμένω
μπροστά μου πάλι να φανείς;

Ένα μαγικό τραγούδι που ακούγαμε πολύ πιτσιρίκια...

Η μελωδία του είναι καρφωμένη στο μυαλό...